Eccellenza Reverendissima, con profondo rispetto e filiale devozione desidero porgerLe i miei più sinceri auguri in occasione del Suo 61º compleanno, celebrato il 31 gennaio, e del 37º anniversario della Sua ordinazione sacerdotale, che viene festeggiato il 4 febbraio. Rendo grazie a Dio per il Suo ministero episcopale e per il bene che compie nella Chiesa attraverso il Suo servizio fedele. Il 4 febbraio è per me una data particolarmente significativa: in quel giorno ho celebrato la mia prima Santa Messa. Questo ricordo è per me fonte di gratitudine, ma anche di profonda sofferenza. Attualmente mi trovo in stato di sospensione a causa di accuse che mi pesano molto nel cuore. Soffro profondamente per il fatto di non poter celebrare la Santa Messa. Vivo un grande dolore spirituale e umano, sentendomi spesso solo e senza aiuto. Con umiltà e fiducia mi permetto di aprirLe il mio cuore: forse Ella potrebbe considerare la possibilità di accogliermi nella Sua diocesi, anche solo ad experimentum. In questo tempo potrei dedicarmi allo studio della lingua, così come in passato ho imparato la lingua ucraina, desiderando mettermi al servizio della Chiesa secondo quanto sarà possibile e opportuno. La prego, Eccellenza, di ricordarmi nella Sua preghiera. Imploro il Suo aiuto e la Sua paterna benevolenza, confidando nella misericordia di Dio e nella sollecitudine dei Pastori della Chiesa. Assicurando la mia preghiera per Lei, Le chiedo umilmente la Sua benedizione. Con filiale rispetto e devozione,

Najprzewielebniejsza Ekscelencjo, z głębokim szacunkiem i synowską pobożnością pragnę złożyć Ci najszczersze życzenia z okazji 61. urodzin przypadających 31 stycznia oraz 37. rocznicy święceń kapłańskich, przypadającej 4 lutego. Dziękuję Bogu za Jego posługę biskupią i za dobro, którego dokonuje w Kościele poprzez swoją wierną służbę. 4 lutego jest dla mnie szczególnie znamienną datą: tego dnia odprawiłem pierwszą Mszę św.. To wspomnienie jest dla mnie źródłem wdzięczności, ale i głębokiego cierpienia. Obecnie przebywam w zawieszeniu ze względu na zarzuty, które ciążą mi na sercu. Bardzo cierpię z powodu niemożności odprawienia Mszy św. Przeżywam wielki ból duchowy i ludzki, często czując się samotny i bezsilny. Z pokorą i ufnością pozwalam sobie otworzyć przed Tobą moje serce: może mogłabyś rozważyć możliwość przyjęcia mnie w swojej diecezji, nawet ad eksperymentum. Mogłem w tym czasie poświęcić się nauce języka, tak jak w przeszłości uczyłem się języka ukraińskiego, chcąc w miarę możliwości i stosowności oddać się na służbę Kościołowi. Proszę, Wasza Ekscelencjo, pamiętajcie o mnie w swoich modlitwach. Błagam o Waszą pomoc i ojcowską życzliwość, ufając w miłosierdzie Boga i troskę Pasterzy Kościoła.Zapewniając o modlitwie za Was, pokornie proszę o błogosławieństwo. Z synowskim szacunkiem i oddaniem,